Aking simpleng pangarap

Bata palang tayu merun na tayung mga simpleng pangarap,o ambisyon na kung anu ang nais nating maging paglaki natin o kung anu ang mga pangarap natin na simple. Ngunit hindi man natin alam kung anu nga ba ang ating magiging kapalaran  dahil tayu ay mga bata pa, peru  nakakatuwang isipin na nagkakaroon tayu ng ideya kung anu nga ba ang gustu natin.  Naalala ko na pag may nagtanung satin, anu ba ang gustu mu paglaki mu? O anu pangarap mo sa buhay? Sasagutin na natin ng, ‘’ gustu ko paglake ko maging Guro” o di kaya naman eh doctor, o artista,  (parang Little Ms. Philippines lang db?) Para satin isa iyong bagay na akala natin na napakadaling abutin,hehe.. Yan kasi ang bukang bibig ng mga bata sa kung anu ang gustu nila paglaki at kahit sinung bata ang tanungin, yun lang at yun ang mga sagot nila.

 When I was a little child, merun akung mga simpleng pangarap sa sarili ko,syempre nung bata aku, pinangarap ko ding maging isang Doctor, Nurse, o di kaya ay isang butihing asawa ay Guro pala hehehe . Pero besides that alam nyu bang merun akong simpleng pangarap? 

                                        Tssssarrrraaaaaannnn!!!

Pinangarap kong magkaroon ng isang malaking billboard na kung saan larawan ko ang nakalagay na parang isang modelo?!?Yan ang simpleng pangarap ko nung bata. Hahaha diba bonggang bonggang pangarap ito?!? Aaaawww!Kaya nung bata aku, etu ang sagot ko, pangalawa sa talagang gustu kong maging paglaki. Itu ang simpleng  pangarap ko nung bata, o panaginip ba.

Nung bata pa kasi kami, lagi kami lumuluwas sa maynila, kapag dumadalaw sa mga tita at tito ko, nakikipag laro sa mga pinsan. Kapag kami ay bumabyahe paluwas , lagi akung nakatingin sa daan, nakatingala, nakanganga,dahil naaaliw aku sa mga malalaking billboard na nakikita ko, (shocks! San ba akung tribu galing?) hindi ako natutulog sa bhaye kasi baka hindi ko sila makita, antuk na antuk man aku sa byahe peru pinipilit kong dumilat,para hindi makaligta, o kaya gagawa ng pag kakaabalahan para hindi antukin, halus lumabas na nga ulo sa bintana matanaw lang ang naglalakihang billboard.

             etu pa isa….

Syempre para akong tanga na namamangha habang nakatingala. (shocks ulit!) I often told to myself ,habang nakatingin sa naglalakihang billboard sa daan, “Sana minsan makita ko din ung mukha ko jan, o ako ang nanjan” hahaha, kapal man ng mukha kong isipin na ganun,peru nakakaenjoy. Lagi kung iniisip na magkaroon ng billboard na aku ang nandon, na maganda ang kasuotan, maganda ang make up,at kung anu anu pa, at laging titingnan ng mga tao na nagdadaan. Hay, sarap lang mangarap ng bonggang bongga!Ewan ko ba kung bakit ko naging pangarap ito! Bata pa naman aku nuun eh, nagagandahan kasi aku sa mga artista na nakalgay sa billboard,saka libre naman mangarap, yan nalang ata ang libre sa panahon ngayun.. haha

 As we grow up having our ideal life set  in our minds, were not exactly knows what we would like to become and what we want to do when we grow up, dahil nga we’re just  a little kids. At ofcourse ang ating pangarap begin in a very simple and sometimes kaimpusiblehan,hehehe.. Everyone strives to achieve his or her dream. We mature and recognize that things are not that easy. For I believe that success is a choice not a chance and we are the ones who chose whether to seek and fulfill them or we let them sit in the sun and dry until they can no longer be used.

Iba iba man an gating mga pagarap sa buhay, mapagtatagumpayan natin ito kung ating pagsisikapang abutin. (peru bakit hindi ko naabut panagarap ko?taas kasi nung billboard eh, hirap tuloy idikit ng picture ko.toinks!! )Maliit man o malaki, simple man o bongga ang mga ito.

 Ito ang aking simpleng pangarap nung bata ako. Hay, hindi ko manlang natupad, kaya hanggang pangarap nalang, hehehe. Anyhow, simpleng pangarap ko lang naman yan,  na nais ko lang ibahagi sa inyo. Sana ay naibigan nyo. =)

No one should negotiate their dreams. Dreams must be free to flee and fly high. No government, no legislature, has a right to limit your dreams. You should never agree to surrender your dreams.   Jesse Jackson